نقش اندوه پی لبخند
پی نوشت: تک، کلبه ، تمنا و مسیح وسایر دوستان عزیزی که در این مدت نبودم و سر زدند، سپاسگزارم ول کنم این زمین خاکی رو لایحه حمایت از خانواده این پارتی بازی ها و زیر میزهی هایی که تو رگ های این مملکت وجود داره! این همش نشونه ایران و نماد فرهنگ و طرز فکر ایرانه. ایران با این چیزا شناخته می شه اونوقت ...... ! »»اگه دوست داشتین توضیح موارد بالا رو بدونین به ادامه مطلب برین«« دیگه چشمون به حضور ستاره ها روی بیلبوردها عادت کرده بود و منتظر یک چهره جدید بودیم که معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی ارشاد اعلام کرد: (( چاپ و پخش تصاویر هنرمندان و ورزشکاران و شخصیت های فرهنگی به منظور تبیلغ کالا و خدمات ممنوع است )) چند هفته پیش اطلاع رسانی ارشاد با صدور بخش نامه ای راهی را که ستاره ها به تازگی جهت کسب درآمد کشف کرده بودند مسدود اعلام کرد که چه داخل کشود و چه خارج هیچ کدام از این چهره ها حق تبلیغ کالایی را ندارند. بر این باورند که الگوهای فرهنگی و ورزشی باید مروج روحیه جوان مردی باشند و نه مشوق فرهنگ مصرف گرایی. نظر شما راجع با این مطلب چیه؟ پی نوشت: واضح و مبرهن است که این مطلب کار خودمان نیست
بعد پوزخند می زنم به تمام آدم هایی که قطعه های پازل زندگیم نبودند . بیخودی می خواستم جاشان کنم . بیخودی می خواستند جام کنند . به زور ِکتک .
بدمزه ترین نسکافه ای که می شود نیمه شب را باهاش صبح کرد به دست ، فکر می کنم دنیا دارد انتقام بدجنسی های کودکانه ام را می گیرد از من . حسادت های معصومانه ام را . یکی می گفت اگر تو فکر می کنی حتما همین جوریست . جمله بندیش یادم نیست . اما همین جوری نیست . نباید باشد . عادلانه نیست . نگفتم اما . این روزها با کی می شود از عدالت حرف زد . یعنی بدجوری متریالیسم شده ایم همه مان . با آن تربیت ........ و گذشته ای که بر ما گذشت ، چیزی غیر از این نمی شد باشد . هان ؟
عدالت وخیلی چیزها . نه ؟
یعنی می گویم حقش نبود این همه تنها باشم این روزها . یعنی می گویم من دردم آمده ، بیست و یک سالگی ترس دارد ، غم دارد . بیشتر از بیست سالگی . یعنی می گویم حتی گفتنش هم سخت است . حیف ...
اصلا می خوام پرواز کنم برم تو ابرا و دست بکشم روی قلمبه قلمبه های سفیدشون.
که واقعا به انسان بودنت توهین می کنه
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
